vrijdag 20 mei 2016

De terugreis

Toen we terugkeerden naar het hotel merkten we plotseling dat er twee leerlingen niet mee waren, Gelukkig bestaan er gsm's en hebben ze in die 2 dagen geleerd hoe je met de metro rijdt. Na 10 minuten waren de verloren zonen terug.

Nu nog vlug wat inkopen voor de terugreis en dan naar huis.
Stipt om 18 uur vertrokken we richting Brugge.
Bij de eerste stop was het even schrikken toen Mitsy zich onwel voelde. We durfden geen risico nemen en Mitsy en Mevrouw Claeys breidden er nog een paar extra- uren aan in het ziekenhuis van Péronne.
Gelukkig mocht Mitsy nog dezelfde nacht naar huis.. en kon iedereen terugblikken op een fantastische maar te korte Parijsreis.






La Défense via de esplanade

En nu naar het moderne Parijs, uitstappen in de voorlaatste metrohalte en dan te voet genieten van het andere Parijs.
Onmiddellijk wisten de leerlingen de architectuur en de moderne kunst te appreciëren en voelden ze zich in een andere stad. Genietend van een zonnetje, fonteinen en tal van activiteiten stapten we recht op La Grande Arche af.
La grande Axe werd voor iedereen duidelijk, L'Obélisque, l' Arc de Triomphe,  la grande Arche allemaal op één lijn. En het moderne, spirituele en kunstzinnige dat raakte de leerlingen.




Om ons verblijf in Parijs te eindigen en ons voor te bereiden op de terugreis, trakteerden we onszelf nog een een lekker ijsje van .... Jeff de Bruges







Champs Elysées- Arc de Triomphe

Picknicken langs de Champs Elysées het is een belevenis. De leerlingen mochten gedurende anderhalf uur de grootste winkelstraat van Parijs verkennen. Iedereen vond er wel iets dat hem of haar interesseerde: een garage, een disneywinkel, sportwinkel, een modezaak, een Quick....
Eigenlijk tijd te kort.
Stipt op tijd konen we onder het ronde punt naar de Arc de Triomphe, waar je de drukte ervoer van de grootstad, maar ook de stilte van de vlam van de onbekende soldaat.




Naar Palais de la Découverte

Na een korte nacht moesten we tegen 8.30 uur al onze bagage gepakt hebben om te stapelen in de bagageruimte.
We vertrokken met veel zin naar een fantastisch gebouw van Palais de la Découverte, waar de wetenschappen echt tot hun recht kwamen.

Aggregatietoestanden op -198 °C: vloeibare lucht. Niet alleen heel spectaculair, maar ook heel leerrijk. Hoewel de uitleg in het Frans gebeurde, konden de meeste leerlingen goed volgen en zelfs af en toe een vraag beantwoorden en om verduidelijking vagen.
Nadien moesten we nog even een foto nemen van Dries Deschoolmeester. Hij had de dag voordien vernomen dat hij bij de 30 leerlingen van Vlaanderen was, die een aanmoedigingsprijs gekregen had in de Belgische finale  van de Vlaamse Junior Wiskunde Olympiade. Dries mocht even dromen tussen alle grote wiskundigen in het mooie wiskundelokaal van het museum. 


Nadien konden de leerlingen nog even vrij het wetenschapsmuseum verkennen.






donderdag 19 mei 2016

Diner en Mont Martre


Na het avondeten, waar we weer een uitgebreid keuze hadden, kreeg iedereen zin om de uitgangsbuurt in Parijs te verkennen. 
Vooral de eerste molen werd bij de favoriet van de jongens. Verrassend hoeveel sporen we van  het landbouwgebied terug vonden.

Dalida maakte indruk bij jong en oud. .


 Drie kwartier kon iedereen genieten van het artistieke Place du tertre. Velen lieten een karikatuur van zich maken, maar leerden  dat een groepsaankoop veel goedkoper was. Nog even afsluiten voor de Sacré Coeur waar een performer de ambiance probeerde erin te houden. Dan naar bed...




Naar Dôme des Invalides


Stilletjes aan voelden we dat de gestapte kilometers hun tol begonnen te eisen. We trokken naar de plaats waar Napoléon begraven lag. Van de buitenkant een indrukwekkend gebouw, ook goed bewaakt door  militairen.
De binnenkant domineerde de indrukwekkende graftombe van Napoleon. Indrukwekkend, maar wat vreemd voor jongeren,
Waarom? Zo groot? We moeten weeral naar Napoleon opkijken?
Had hij echt een probleem met zijn gestalte of zijn het verkeerd doorgegeven maten?
Vragen die wat opzoekwerk  vragen.

We voelden dat we beter wat pauze namen en pauzeerden  even voor het avondeten en het bezoek aan Mont Martre.

Naar de Eiffel

De Eiffel overheerst het stadsbeeld van Parijs, maar het moment dat we uit de metro stapten,  was Eiffel nergens te bespeuren. Achter de hoek van de Palais de Chaillot dook hij op,  indrukwekkend, imposant.

Voor de Eiffeltoren  leerden we zaken doen, hoeveel betaalden we voor een selfie-stick? Hebben we die wel echt nodig? Hoeveel konden we afdingen?

Een pak levenservaring rijker stapten we tot onder de Eiffel.



Hier kregen we een leerrijke uiteenzetting door Mitsy over Broca, één van de 72 Franse geleerden van wie zijn naam op het eerste verdiep van de Eiffeltoren staat. Je kent Paul Pierre Broca niet?
Wel het centrum van broca bevindt zich in de frontale kwab van je hersenen, het vormt het spraakcentrum van je hersenen.





Picknick en naar Arts et Métiers

Na een picknick in de regen op en rond Place de la République haastten we ons naar het mooie gebouw van Arts et Métiers.
In dit museum ontdekten we kostbare technische instrumenten van voor het elektronicatijdperk. Verrassend dat de leerlingen ook versteld stonden van het technische vernuft achter de pascaline, de barometerde eerste computer, de abacus, het laboratorium van Lavoisier....
Enkelen kregen er niet genoeg van en verloren in hun enthousiasme de tijd wat uit het oog. De mechaniek uit de tijd van toen, kreeg het respect dat het verdiende.

Place de la République

Na Père Lachaise, een stille mars van 2 km naar Place de la République, een beetje de broeihaard van protestacties tegen de regering en de terreur.
Wij hielden er één dikke minuut (zeker wel 2 minuten) stilte. Het gaf ons de mogelijkheid om even stil te staan bij het vele zinloos geweld in Frankrijk en in Brussel.


 Achteraf waren er mensen die ons vredesteken van kaarslichtjes wisten te appreciëren.

Bezoek aan Père Lachaise

Een druilerige, grijze  morgen maakte de omgeving wat triest, ideaal voor een kerhofbezoek. Bij sommigen riep dat trieste herinneringen op, anderen vonden dit een ideale plek om wat rustig te kuieren.
Wij gingen op zoek naar bekende mensen, mensen met een verhaal:  Chopin, Gay-Lussac, Branly, Monge, Hanneman, Abélard en Eloïse, Champollion, Jim Morisson...





















Vreemd hoe iedereen zijn eigen ideeën heeft over leven en dood.





Het ontbijt op donderdag

Het ontbijt op donderdag verliep rustig,  iedereen was op tijd aan de ontbijttafel, De uitzondering bevestigt hier ook al weer de regel. Ideale manier om wakker te worden na een korte nacht. De tweede dag kan beginnen.

woensdag 18 mei 2016

Boottocht op de Seine

Op de Seine een fantastische belevenis op het dek van een bateaux mouches in de zon. We kregen een mooi overzicht van Parijs met vele mooie sfeerbeelden, enthousiast zwaaiende mensen op de kade en op de boot.
Stilaan viel de duisternis over Parijs en ontwaakte de lichtstad. Jammer dat er zoveel mensen recht stonden, waardoor  ook wij moesten rechtstaan. Net op de kade gingen de hemelsluizen open, de douche kwam net iets te vroeg. De mannen met korte broek waren gelukkig.




Naar Louvre

Buitengekomen uit het Louvre verrasten de weergoden ns met een buitje, waardoor we Les Jardins du Luxembourg links lieten liggen en onmiddellijk naar het Louvre vertrokken.
Opnieuw voelden we een verhoogde controle aan de ingang van het Louvre, maar dankzij de charmes van Mevrouw Claeys geraakten we veilig en vlot in het museum.
De twee besproken  Griekse beelden: de Venus van Milo en de Niké maakten indruk. Maar natuurlijk was het meest gefotografeerde schilderij: "De Mona Lisa" Bij de Kroning van Napoleon voelde je al dat bij sommigen de verzadigingsgrens bereikt was. Anderen kregen er niet genoeg van en wilden nog even terug naar de oudheid.
Tijd om de innerlijke mens te versterken.
Rivoli.fr leek een bescheiden restaurantje, maar het eten was er letter. Spaghetti, pizza, lasagne en gekke combinaties als broodje salami met frites  waren "les plats préférés". Vooral de rust die er heerste konden wij smaken.

Tijd voor de boottocht.

Panthéon


Via het Quartier Latin, wijk waar ook de universiteit, de Sorbonne, van  Parijs gelegen is,   kwamen we in het Panthéon. Boven de ingang van het Panthéon staat de tekst: 'Aux grands hommes la patrie reconnaissant', vertaald: 'Voor de grote mannen, het dankbare vaderland'.

Heel wat belangrijke mannen liggen in die crypte begraven, zoals MongeBraille, Voltaire, Rousseau... Maar onder die mannen zijn ook twee vrouwen in de crypte opgenomen, onder wie Marie Curie. De vrouw die de radio-activiteit bestudeerde. De stilte bij haar graftombe verraadde het grote respect die de leerlingen toonden voor de wetenschapster, dia als enige twee Nobelprijzen kreeg, één voor fysica met haar man Pierre en één voor chemie. 


Maar het meeste indruk  maakte opstelling van het experiment van de slinger van Léon Foucault. Dit experiment toonde voor het eerste  aan dat de aarde rond zijn eigen as draaide. 


De pertinente vragen: hoe maak je zo'n vrije ophanging van een slinger?  Wat gebeurt er op de Noordpool? Is die verandering overal evenveel merkbaar? bewijzen dat er enkel leerlingen een wetenschappelijke nieuwsgierigheid hebben.